Recenzja: "Dotyk" Jus Accardo

Autor: Jus Accardo

Tytuł: "Dotyk"

Tytuł oryginału: "Touch"

Seria: Denazen

Tom: 1

Wydawnictwo: Dreams

Data wydania: styczeń 2013

Liczba stron: 344

Ostatnio rzadziej sięgałam po typowo młodzieżowe książki, dlatego stwierdziłam, że „Dotyk" będzie miłą odmianą i powiewem świeżości.

Deznee Cross jest niepokorną siedemnastolatką, której życiowym celem jest wkurzanie ojca. Dziewczyna kocha adrenalinę i często szuka mocnych wrażeń. Pewnej nocy, wracając do domu z imprezy, poznaje tajemniczego Kale'a. Chcąc zagrać na nosie ojcu, zabiera chłopaka do domu. Nie przypuszcza jednak, jak poważne wynikną z tego konsekwencje.

Kale okazuje się śmiertelnym zagrożeniem. Wszystko, czego chłopak dotknie, zamienia się w pył. Mimo tego Dez ucieka z Kale'm i dzięki niemu odkrywa przerażającą prawdę związaną z firmą jej ojca. Chęć zemsty za lata kłamstw i krzywdy wyrządzone innym sprawiają, że w głowie dziewczyny rodzi się niebezpieczny plan. Jak wielkie ryzyko podejmie, by uratować bliskie jej sercu osoby? I czy jedna nastolatka jest w stanie przeciwstawić się potężnej machinie, kierowanej przez bezwzględnych ludzi?

Muszę przyznać, że początkowo miałam trudności z „wejściem" w świat bohaterów „Dotyku". Historia wydawała mi się dość banalna. Jednak z każdą kolejną stroną coraz bardziej mnie wciągała. Jus Accardo świetnie potrafi kierować akcją i zaskakiwać czytelnika. Jej styl pisania jest dość prosty, a język łatwy w odbiorze, ale też obrazowy. Fabuła "Dotyku" okazała się intrygująca, choć autorce nie udało się do końca uniknąć oklepanych scen czy sytuacji typowych dla młodzieżowych romansów paranormalnych.

Podobali mi się bohaterowie, a zwłaszcza Deznee. Nie mdła i nijaka, ale nieposkromiona i twardo stąpająca po ziemi. I w pełni zdająca sobie sprawę ze swej urody. A Kale, ze swoją śmiercionośną skórą i dziecięcą ekscytacją to równie ciekawa i oryginalna postać. Właśnie taka para głównych bohaterów, zupełnie inna od schematycznych postaci większości młodzieżowych książek, jest mocną stroną "Dotyku". Bohaterowie drugoplanowi to również barwne osobowości, choć nie wszystkie dobrze dopracowane. 

Mimo starannego wydania, interesującej okładki i dużej czcionki, książka ma jeden  minus - błędy. Sporo literówek i kilka błędów gramatycznych, przeszkadzających w płynnym czytaniu.

Zanim zaczęłam pisać recenzję, zastanawiałam się o czym właściwie jest ta książka. O miłości? Przyjaźni? Potrzebie poznawania nawet najbardziej bolesnej prawdy? A może o poszukiwaniu swojej tożsamości? Albo o smakowaniu życia i docenianiu najprostszych rzeczy? Myślę, że każda z tych odpowiedzi jest dobra. l każdy znajdzie w „Dotyku" coś, nad czym będzie mógł się zastanowić. A potem na nowo zachwycić się promieniami słońca delikatnie ogrzewającymi twarz. Albo smakiem ulubionych lodów.

Warto przeczytać. Sama z ciekawością zajrzę do kolejnych części serii Denazen.