Przejdź do głównej zawartości

Kominkowy "Bloger" w ebooku - taka sytuacja



Dziś trochę "pohejtuję" :) Domi zachęcona tym co przeczytała w niedawno wydanej książce "Kominka" skusiła się na zakup ebooka "Bloger". A jak jest, to i ja skorzystam. A co?! Miłość od pierwszego wejrzenia to raczej nie będzie...



Co do zawartości merytorycznej i stylu Tomka Tomczyka na razie nie mogę nic powiedzieć, ale ebook pod względem przygotowania jest dla mnie straszną porażką. Cóż ludzie, a w szczególności faceci są wzrokowcami...

Książka w wersji elektronicznej nie posiada żadnej okładki i wygląda przez to jak jakaś praca magisterska "w przygotowaniu". Jeszcze bardziej irytujące jest, że na pierwszej stronie wymienione są osoby, które przygotowały zdjęcie na okładkę i jak samą okładkę.

Jak na kogoś, kto zwraca uwagę na detale i "nawołuje" do dbania o własny wizerunek w tym przypadku "Kominek" się nie popisał. Może nadgoni to treścią. Zobaczymy.


Komentarze

  1. Faktycznie, bez szału. Ciekawe, co powiesz o treści. O dziwo, mi się nieźle czytało. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Na razie czytam drugą książkę Kominka "Blog" i czyta mi się bardzo dobrze :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Ebooki i ja

Przez bardzo długi czas trwałam w przekonaniu, że będę czytać wyłącznie papierowe książki. Później przekonałam się do audiobooków, słuchając ich podczas domowych porządków i w czasie długich, bezsennych nocy. A jakiś czas temu doszłam do wniosku, ze również ebooki są świetną sprawą. Najpierw w miarę wygodne czytanie zapewnił mi smartfon, a ostatnio komfort ten niebywale poprawił iPad. Nadal uważam, ze papierowe wydania są najlepsze. Lubię czuć w dłoni ciężar książki i ten zapach farby drukarskiej, gdy po raz pierwszy unosi się do góry okładkę. Jednak ebooki znacznie łatwiej czyta mi się w nocy. Mogę tez nosić przy sobie kilka książek naraz, co jest wielkim plusem podczas wyjazdów. I nie muszę się martwić, ze pozaginają się rogi. Moja wirtualna biblioteczka na razie zajmuje jedną półkę. Dziś dołączył do niej "Lód" Jacka Dukaja - prezent walentynkowy ;) Zawsze bałam się wielkości tej książki, teraz przynajmniej nie widzę, jaką jest "cegłą" :) W ...

Zrujnowany świat, a w nim wielka miłość ojca do syna - "Droga" Cormac McCarthy

Szarość. Popiół.  Beznadzieja. Świat bez słońca. Bez jutra.  A wśród tego wszystkiego wielka miłość ojca do syna.  To jedna z tych historii, których nigdy nie zapomnę.

Recenzja: „Drzewa” Aya Kōda – dlaczego to książka, którą czyta się sercem?

Czasami mam wrażenie, że świat wokół mnie przyspiesza z każdym dniem. Wszystko musi być „tu i teraz”, wszystko ma swoje deadline’y, powiadomienia, czerwone kropki na ekranie. A przecież w głębi serca tęsknimy za chwilą spokoju. Za ciszą, która nie onieśmiela, tylko koi. Właśnie dlatego sięgnęłam po Drzewa Ayi Kōdy. Bo wyczułam w nich obietnicę innego tempa - tego, w którym naprawdę da się oddychać. Są książki, które płyną powoli, jak rzeka w letnie popołudnie i w tym tkwi ich siła. Drzewa  nie opowiadają historii, która porywa i trzyma w napięciu. To opowieść, która otula ciszą, uczy oddychać i słuchać szeptu świata. Zamiast gonić za fabułą, zatrzymujemy się przy każdym słowie, jakbyśmy stawali w cieniu starego drzewa, które pamięta więcej niż my sami. W świecie pełnym hałasu i chaosu, w którym każda chwila musi być produktywna, Kōda przynosi coś, co jest dziś prawdziwym luksusem: przestrzeń na myśl. Jej eseje są jak spacer w lesie o poranku. Z rosą pod stopami, chłodnym powietrze...