Przejdź do głównej zawartości

Robisz zdjęcie książce? Umyj paznokcie


Instagram. Miejsce, gdzie żyje obraz. Gdzie czerń i biel walczy z eksplozją barw. Na Instagramie można znaleźć cudowne zdjęcia. I takie, po których człowiek ma ochotę zwrócić właśnie zjedzony obiad.

Książki. Fotografie książek pojawiają się na Instagramie często. Pomysłów są setki, choć najczęściej kończy się na zwyczajnym zdjęciu okładki. Ale nie zawsze. Ostatnio natrafiłam na zdjęcie pewnego  blogera trzymającego w dłoni książkę. A potem obraz mi się zamazał i jedynym wyraźnym punktem stały się niesamowicie brudne paznokcie. Były długie, niezadbane i z czymś czarnym na końcach. Cóż, być może ten człowiek wygrzebywał tę książkę z ziemi. Ale sama książka wyglądała dosyć normalnie, więc mogę się mylić.

Zrozumiałabym ten brud, taką stylizację, gdyby to była kolejna książka Beara Gryllsa. Ale nie była.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Ile się zarabia na recenzjach książek?

Zastanawiałeś się kiedyś ile zarabiasz recenzując książki na swoim blogu? Czy wiesz ile warty jest Twój czas? Nie?  To sprawdźmy.

Recenzja: "Żelazny cierń" Caitlin Kittredge

Autor: Caitlin Kittredge Tytuł: "Żelazny cierń" Tytuł oryginału: "Iron Codex 1: The Iron Thorn" Cykl: Żelazny Kodeks Tom: 1 Wydawnictwo: Jaguar Data wydania: marzec 2012 Liczba stron: 456 Steampunk, antyutopia, science-fiction i niezwykła mitologia Lovecrafta - tym właśnie miał być "Żelazny cierń". Ale gdy po niego sięgnęłam, okazało się, że ta książka ma w sobie więcej. Znacznie więcej. Aoife Grayson ma piętnaście lat i mieszka w mieście Lovecraft, położonym w Stanach Zjednoczonych. W świecie rządzonym przez żelazo i rozsądek nie ma miejsca dla bajek, magii i marzeń, a każde podejrzane zachowanie traktowane jest jak herezja i surowo karane. Dziewczyna z niepokojem oczekuje swych szesnastych urodzin, gdyż właśnie wtedy w jej rodzinie ujawnia się obłęd, spowodowany nekrowirusem krążącym w jej żyłach. Aoife nie ma nikogo. Ojca nigdy nie poznała, matka zamknięta jest w zakładzie dla obłąkanych, a starszy brat uciekł i ślad ...

Miłość w Wiedźminie

„Pochyliła się nad nim, dotknęła go, poczuł na twarzy muśnięcie jej włosów pachnących bzem i agrestem i wiedział nagle, że nigdy nie zapomni tego zapachu, tego miękkiego dotyku, wiedział, że nigdy już nie będzie mógł ich porównać z innym zapachem i innym dotykiem.