Życie Kingi Błońskiej było pasmem sukcesów. Była szczęśliwą mężatką i wziętym adwokatem. Nie przegrywała. Do czasu. Najpierw nakryła męża na zdradzie. Później została zmuszona do bycia obrońcą jednego z szefów zorganizowanej grupy przestępczej, niejakiego Szarego. Mając wszystkiego dość, ruszyła do jednego z klubów. Nie żałując sobie alkoholu, dała się ponieść chwili, spędzając noc z nowo poznanym mężczyzną. Jakie było jej zdziwienie, gdy kilka dni później spotkała się z nim na sali sądowej... Po tak szeroko zakrojonej akcji promocyjnej i licznych opiniach wychwalających ten debiut, spodziewałam się wielkiego WOW. I to niestety był mój błąd. Prokurator nie jest kryminałem, choć jakiś kryminalny wątek w założeniu miał być podstawą całej fabuły. Chyba najlepszym określeniem będzie jednak erotyk, choć scen mocno wyuzdanego seksu też tu nie znajdziecie. Ale mniejsza o to, czym jest ta książka. Najbardziej bolały mnie wszechobecne stereotypy. Kinga, oczywiście piękna trzydziestolat...
Piękne słowa, piękne podsumowanie. :)
OdpowiedzUsuńW sensie, że piękne podsumowanie życia.
UsuńDokładnie.
UsuńTo jeden z moich ulubionych pisarzy, więc wiadomość o tym, że już nigdy nie napisze żadnej książki mocno mnie przygnębiła. Piękne podsumowanie jego życia, jak słusznie stwierdziła Aneta.
OdpowiedzUsuńA ja choć doskonale wiem, kim był Marquez, jeszcze nigdy nie czytałam żadnej jego książki. Ale z pewnością prędzej czy później to nadrobię.
Usuń