Przejdź do głównej zawartości

"Demon Luster" Martyna Raduchowska, czyli Lustereczko, powiedz przecie... co w sobie kryjesz?


Niemagiczne dziecko w magicznej rodzinie. Medium, które nie chce być medium. I w dodatku szamanka od umarlaków, która z duchami wolałaby nie mieć nic wspólnego. Ach, i nie można zapomnieć o Pechu! No naprawdę, czy mogło być gorzej? Mogło. 

Ida po chwilowym przypływie miłosierdzia zobowiązała się do czegoś niemal graniczącego z cudem. Czasu nie ma zbyt wiele, a stawka jest naprawdę wysoka. Ida może stracić nie tylko życie, ale również duszę. Dziewczyna, żzerana problemami, dosłownie niknie w oczach. Obietnica złożona Karolinie skutkuje nieoczekiwanym zamiłowaniem do gotowania i talentem plastycznym. Koszmary przychodzą niemal co noc, a Gryzak zaczyna pękać w szwach. Wizje zdarzają się w najmniej spodziewanych momentach. Ida nie może jeść, nie może spać i powoli zaczyna się poddawać. Kruchy robi co może, by pomóc jej rozwikłać zagadkę i znaleźć sposób, by zdołała przeżyć. Również Tekla rusza na pomoc, wykorzystując wszystkie dostępne środki. Ida wie, że jedynym ratunkiem jest wejście do lustrzanego świata. Do świata Kusiciela. Demona Luster. I wyciągnięcie stamtąd duszy Mikołaja. Łatwo powiedzieć, trudniej zrobić. Zwłaszcza, że gdy wszystko się komplikuje, do akcji postanawia wkroczyć Pech. Z zupełnie nieoczekiwanym skutkiem. 

"Z czarnych oczu Idy nie dało się nic wyczytać, ale patrząc w nie, czarownica nagle uświadomiła sobie, 
że dziewczyna w ciągu kilku godzin seansu z łapaczem snów z bojaźliwej i dręczonej wyrzutami sumienia małolaty zmieniła się w zdeterminowaną szamankę od umarlaków. 
Gotową na wszystko, bo nie mającą już nic do stracenia."

"Demon Luster" to bezpośrednia kontynuacja "Szamanki od umarlaków". Bardzo udana kontynuacja. Przede wszystkim jej główną zaletą są świetni bohaterowie. Ida, która momentami myśli, że popada w szaleństwo, wciąż ma język ostry jak brzytwa. Kruchy na stałe zagościł w życiu szamanki, wyjadając jej wszystko z lodówki i nie pozwalając się poddać. Jego powiedzonka i sarkastyczne podejście do wielu spraw nieraz ratowały sytuację. To facet, który nigdy nie odpuszcza i walczy, dopóki tli się ostatnia iskierka nadziei. Tekla rozbrajała mnie swoją dobrze znaną zrzędliwością i przydomkiem, który nadała Kruchemu. I pojawiła się jeszcze jedna bardzo oryginalna postać, Kornelia Kwiatuszek, zwana Skittles. Najlepszy dowód na to, jak bardzo pozory potrafią mylić. Ta czwórka nadała całej książce bardzo humorystyczny wydźwięk, choć niepozbawiony nutki ironii. 

Oprócz bardzo charakterystycznych bohaterów w "Demonie Luster" niezwykłe są wizje Idy, zwłaszcza te dotyczące Kusiciela. Szarość. A wśród niej czerwona mgła. Biel i fiolet. Wspomnienia. Dziecięcy śmiech. Łzy. Szczęście. Cierpienie. Tęsknota. I kołysanka. Cicha, dobrze znana, a jednak rozrywająca serce. Do tego dochodził wszechobecny zapach pieprzu i imbiru. To właśnie wizje w dużej mierze sprawiały, że chłonęłam kartki coraz szybciej, z coraz większą ciekawością. Styl pisania Martyny Raduchowskiej pozostał lekki, ale stał się zdecydowanie bardziej plastyczny. Autorka świetnie rozwinęła swój pisarski warsztat. 

W książce aż roi się od przeróżnych emocji. Banalne problemy przeplatają się z prawdziwymi, osobistymi dramatami. Humor i ironia nieraz okazują się przykrywką dla nieznośnego bólu. A gdy boli najbardziej, dobrze jest mieć kogoś, kto wyciągnie do ciebie dłoń i nie pozwoli upaść. "Nie pomagam ci po to, by uśpić upiory przeszłości, nie jesteś kołysanką dla moich demonów, Ida. Nic z tych rzeczy. Po prostu cię lubię. (...) Nie mam zamiaru siedzieć z założonymi rękami i patrzeć, jak przestajesz istnieć. Dla mnie żaden wyrok ani przepowiednia nie znaczą nic, zanim się nie spełnią. Nie zwykłem brać niczego za pewnik i poddawać się, gdy mam choć cień szansy, by odmienić bieg wydarzeń."

Cieszę się, że mamy na polskim rynku tak świetne autorki. Czytanie takich książek jak "Demon Luster" to czysta przyjemność. Książek, w których fantastyka osadzona jest w polskich realiach, bohaterów się z miejsca ubóstwia, nawet jeśli co chwila ma się ochotę ich ukatrupić, a wszystko osnute jest mroczną zagadką i doprawione szczyptą ironii i całą garścią humoru. To prawdziwa uczta dla wyobraźni. I mam nadzieję, że na "Demonie Luster" się nie skończy i za jakiś czas znów będę mogła się spotkać z Idą i jej osobliwą kompanią :)


Informacje o książce:
Autor: Martyna Raduchowska
Tytuł: "Demon Luster"
Cykl: Ida Brzezińska
Tom: 2
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Data wydania: styczeń 2014
Liczba stron: 460

Komentarze

  1. o to coś dla mnie, ale najpierw musze poznać tom 1

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo, bardzo chętnie zapoznam się z tą serią bliżej :-)
    Pozdrawiam i zapraszam do siebie :-)

    OdpowiedzUsuń
  3. pierwsza czesc fenomenalna :) jutro od rana bede szukac demona luster w empiku:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Szkoda, że to tom drugi, ale już się biorę za szukanie tego pierwszego. Bardzo ciekawie napisałaś o tej książce, więc nic dziwnego, że nabrałam na nią ochoty ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W prologu jest skrót wydarzeń z pierwszego tomu, więc na upartego można przeczytać samego "Demona Luster". Ale "Szamanka od umarlaków" też jest bardzo przyjemną lekturą i na pewno daje szersze spojrzenie na wydarzenia z drugiej części :)

      Usuń
  5. Niesamowita książka. Zresztą jak i poprzedniczka. Z marszu pochłonęłam jedną po drugiej, a i tak czuję ogromny niedosyt :D Mam nadzieję, że autorka ma w planach kolejne tomy :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tego co wiem szanse na kontynuacje są, więc pozostaje nam czekać :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Anatomia językowego sabotażu. Jak polskie wydania New Adult mordują chemię między bohaterami

Skoro ekranizacja   Off-Campus   właśnie podbiła Prime Video, internet znowu zapłonął miłością do Hannah i Garretta. Pisałam już o tym, jak sprytnie   The Deal   ukrywa psychologiczny ciężar pod płaszczykiem kampusowego romansu. Dziś jednak porozmawiamy nie o psychologii, a o narzędziu,   którym   się ją buduje. O języku. A konkretnie o tym, jak polskie wydanie potrafi ten język — i całe napięcie — bezlitośnie rozbroić. Usiądźcie wygodnie. Porozmawiamy o sypialni, amerykańskich hokeistach, marketingu i... przemyśle drobiarskim. Seksowanie sypialni, czyli sumienie z fermy drobiu Romans uniwersytecki i literatura New Adult rządzą się bardzo konkretnymi prawami. Dynamika relacji między bohaterami opiera się na dialogach oraz na ich wewnętrznych monologach. Te rozmowy muszą iskrzyć — być żywe, szybkie, potoczne, pełne podskórnych aluzji i naturalnego, młodzieńczego luzu. Kiedy czytelnik śledzi grę pozorów między dwiema silnymi osobowościami, każde słowo ma znac...

Recenzja: "Ostra gra" Olivia Cunning

Autor: Olivia Cunning Tytuł: "Ostra gra" Tytuł oryginału: "Rock Hard" Cykl: Sinners on Tour Tom: 2 Wydawnictwo: Amber Data wydania: luty 2013 Liczba stron: 368 Na tle innych tego typu książek, Olivia Cunning ze swoim rockowym pomysłem wypada dość interesująco. Dlatego po całkiem miłym doświadczeniu z "Za sceną", sięgnęłam po drugi tom serii o Sinnersach. Tym razem fabuła skupia się na postaci wokalisty zespołu, Seda Lionhearta. Korzystający z uroków życia mężczyzna, w głębi serca wciąż tęskni za swoją dawną miłością, Jessicą - piękną studentką prawa. Kiedy Sed i Jess nieoczekiwanie spotykają się w trakcie wieczoru kawalerskiego gitarzysty Sinnersów, Briana, uczucia między nimi wybuchają na nowo. Początkowa nienawiść przeplata się z namiętnością i szaleńczym pożądaniem.  Jednak ich spotkanie prowokuje poważną bójkę członków zespołu z ochroniarzami w pewnym klubie. Skutkiem są poważne problemy zdrowotne jednego z Sinne...

Milczenie, które miało cenę. The Sweetest Oblivion — Danielle Lori

Mitologia pełna jest kobiet, które nauczyły się milczeć. Persefona, córka Demeter, piękna i łagodna — której imię przez wieki wymawiano z czułością, jakby bycie miłą było jej największą zaletą. Psyche, która dostała wszystko czego mogła chcieć pod jednym warunkiem: że nie będzie patrzeć. Że nie będzie pytać. Że przyjmie miłość w ciemności i nie będzie żądać światła. Ariadna, która dała Tezeuszowi nić i uratowała mu życie — i za to dostała porzucenie na wyspie, bo kiedy przestała być użyteczna, przestała być kimkolwiek. Wszystkie żyły w ramach, które ktoś inny dla nich zbudował. Wszystkie zapłaciły cenę. Albo za to, że były sobą, albo za to, że nie były sobą wystarczająco długo. Elena Abelli płaci tę samą cenę. Tylko w innej epoce. W innym domu. W innym piekle. Córka mafijnej rodziny, ułożona, cicha, zawsze we właściwym miejscu o właściwej porze z właściwym wyrazem twarzy. Słodka Elena. Idealna Elena.  Eleny nikt nigdy nie pytał, czy ma własne zdanie — bo po co, skoro tak ładnie gra...