Przejdź do głównej zawartości

Recenzja: „Dywan z wkładką" Marta Kisiel - plasterek na zszargane nerwy


Poczucie humoru Marty Kisiel jest absolutnie kompatybilne z moim, zresztą tak jest niezmiennie od czasów Dożywocia. I już od pierwszych stron Dywanu z wkładką wiedziałam, że znów przepadnę na dobre. Marta Kisiel serwuje nam bowiem koktajl doskonały: z jednej strony pełnoprawny kryminał z denatem i śledztwem, a z drugiej – cudownie ciepłą i przezabawną opowieść o rodzinie, w której każdy ma swoje dziwactwa, wielkie serce i jeszcze większy talent do pakowania się w kłopoty.

W centrum tego chaosu stoi Tereska Trawna – kobieta, której nie da się nie pokochać. To księgowa z duszą perfekcjonistki, zakochana w cyfrach, kawie i kasztankach. Jej uporządkowany świat zasad i tabelek w Excelu wywraca się do góry nogami, gdy spokojne życie zamienia się w scenariusz rodem z Ojca Mateusza skrzyżowanego z Rodzinką.pl. U jej boku stoi mąż Andrzej – istny labrador w ludzkim ciele, wcielenie dobroci i anielskiej cierpliwości. Jest też córka Zoja o błyskotliwym umyśle, pijąca herbatę hektolitrami. Całość dopełnia Maciejka, nieco flegmatyczny fan Minecrafta. No i wisienka na torcie – teściowa Mira. Ach, Mira! Wysportowana, błyskotliwa, z ciętym językiem i sercem na dłoni. A do tego Pina Colada, pieszczotliwie zwana Pindzią - polski owczarek nizinny, czyli wielka kula miłości i futra.

Wszystko zaczyna się niewinnie: rodzina Trawnych przeprowadza się na wieś w poszukiwaniu wytchnienia i spokoju. Jednak, jak to w powieściach Marty Kisiel bywa, sielanka kończy się, zanim na dobre zdąży się zacząć. Na scenę wkracza trup, tajemniczy dywan (z wkładką, a jakże!), a zaraz po nich cała lawina absurdalnych zdarzeń, które składają się na zaskakująco wciągającą zagadkę kryminalną.

Tym, co absolutnie urzeka w prozie Marty Kisiel, jest mistrzowskie łączenie humoru z emocjami. Z jednej strony mamy tu sytuacje tak komiczne, że parskałam śmiechem na głos. Z drugiej – opowieść otula nas ciepłem, refleksją i ogromną dawką ludzkiej życzliwości. Autorka tworzy bohaterów z krwi i kości – czasem nieporadnych i zabawnych, ale zawsze autentycznych, dzięki czemu stają się nam niezwykle bliscy.

„Dywan z wkładką” to książka-plasterek na zszargane nerwy. Rozśmiesza, relaksuje i daje ten wyjątkowy rodzaj ukojenia, którego wszyscy czasem potrzebujemy – niczym kubek gorącej herbaty i ciepły koc po długim dniu. Dodajmy do tego błyskotliwą intrygę i wartką akcję, a otrzymamy przepis na lekturę idealną.

Z czystym sumieniem polecam każdemu, kto ceni sobie kryminały z przymrużeniem oka i historie, w których zbrodnia i rodzina tworzą duet... w najlepszym tego słowa znaczeniu.


* Post powstał we współpracy z Wydawnictwem Mięta.


Marta Kisiel
Dywan z wkładką
Cykl: Tereska Trawna
Tom: 1
Wydawnictwo Mięta, 2025



Komentarze

  1. Czytałam jeszcze w poprzednim wydaniu. Jest całkiem ok, chociaż nie wiem czy jeszcze wrócę do książek tej autorki - rzadko sięgam po czarne komedie.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Ile się zarabia na recenzjach książek?

Zastanawiałeś się kiedyś ile zarabiasz recenzując książki na swoim blogu? Czy wiesz ile warty jest Twój czas? Nie?  To sprawdźmy.

Recenzja: "Żelazny cierń" Caitlin Kittredge

Autor: Caitlin Kittredge Tytuł: "Żelazny cierń" Tytuł oryginału: "Iron Codex 1: The Iron Thorn" Cykl: Żelazny Kodeks Tom: 1 Wydawnictwo: Jaguar Data wydania: marzec 2012 Liczba stron: 456 Steampunk, antyutopia, science-fiction i niezwykła mitologia Lovecrafta - tym właśnie miał być "Żelazny cierń". Ale gdy po niego sięgnęłam, okazało się, że ta książka ma w sobie więcej. Znacznie więcej. Aoife Grayson ma piętnaście lat i mieszka w mieście Lovecraft, położonym w Stanach Zjednoczonych. W świecie rządzonym przez żelazo i rozsądek nie ma miejsca dla bajek, magii i marzeń, a każde podejrzane zachowanie traktowane jest jak herezja i surowo karane. Dziewczyna z niepokojem oczekuje swych szesnastych urodzin, gdyż właśnie wtedy w jej rodzinie ujawnia się obłęd, spowodowany nekrowirusem krążącym w jej żyłach. Aoife nie ma nikogo. Ojca nigdy nie poznała, matka zamknięta jest w zakładzie dla obłąkanych, a starszy brat uciekł i ślad ...

Recenzja: „Reminders of Him" Colleen Hoover – książka, która najpierw łamie serce, a potem je skleja

Mam z Colleen Hoover relację love-hate. Czasem jej historie wydają mi się zbyt schematyczne, ale potem pojawia się taka książka jak „Reminders of Him" i przypomina mi, dlaczego ta autorka wciąż trzęsie emocjami czytelników na całym świecie. Ta książka, choć przeczytana kilka lat temu, została ze mną na długo. I chociaż nie była idealna, uderzyła w tak czułe struny, że płakałam przy niej kilka razy. Kenna Rowan wraca. Po latach spędzonych w więzieniu wchodzi z powrotem do świata, który zdążył ją skreślić, pogrzebać i zapomnieć. Wraca do miasta, w którym straciła wszystko — wolność, godność, miłość. Ale przede wszystkim wraca po córkę, której nigdy nie poznała. I właśnie tutaj Hoover robi coś, czego nie spodziewałam się po niej w takim stopniu — surowo, bezkompromisowo portretuje kobietę, którą społeczeństwo zredukowało do jednego błędu. Kenna nie jest idealna. Nie jest nawet szczególnie sympatyczna na pierwszy rzut oka. Jest zdesperowana, pogubiona i ledwo znosi ciężar własnej winy...