Recenzja: "Łza" Lauren Kate

Po raz ostatni płakałam tuż przed uderzeniem huraganu Rita w New Iberia. To właśnie wtedy usłyszałam od matki słowa, które na zawsze wryły mi się w pamięć: "Nigdy, przenigdy nie płacz". I nie płakałam, nawet po jej śmierci. Dla ludzi byłam dziwadłem, nie potrafiącym okazywać emocji. Dopiero spadek po matce otworzył mi oczy i ujawnił, kim naprawdę jestem...

Eureka Boudreaux ma siedemnaście lat i ze szczęśliwej dziewczyny stała się outsiderem i kupką nieszczęścia. Po okropnym wypadku, który pozbawił ją słuchu w jednym uchu i w którym zginęła jej matka, dziewczyna nie potrafi się odnaleźć. Jej stan staje się na tyle tragiczny, że próbuje popełnić samobójstwo. Po odratowaniu i pobycie na oddziale psychiatrycznym, wszyscy się od niej odsuwają. Tylko dwójka przyjaciół, Cat i Brooks, trwa niezłomnie u jej boku. Kiedy w życiu dziewczyny pojawia się tajemniczy Ander, wszystko powoli ulega zmianie. Wokół Eureki zaczynają się dziać dziwne rzeczy, a wszystko to potęguje spadek, który zostawiła jej matka. Medalion z lapis lazuli, który zawsze sama nosiła, dziwnie wyglądający kamień, list i bardzo stara księga, napisana w nieznanym języku. Jednak dzięki tym przedmiotom, Eureka powoli odkrywa, kim naprawdę jest. Prawda okazuje się śmiertelnie niebezpieczna, nie tylko dla niej samej i wszystkich, których kocha, ale także dla całego świata.

"Łza" to pierwszy tom nowej serii Lauren Kate, autorki Upadłych. Tym razem zamiast upadłych aniołów dostajemy magię i starożytne legendy. Akcja toczy się dość powoli, ale spora ilość plastycznych opisów urozmaica wolne tempo fabuły, nadając małemu miasteczku kolorów. Język powieści jest prosty i spójny z nastoletnim wiekiem bohaterów. Dzięki temu nie ma się wrażenia sztuczności, a czytanie idzie bardzo szybko. Niestety minusem książki są właśnie jej bohaterowie, a zwłaszcza Eureka.

Dziewczyna po takich przejściach jak ona powinna być albo osobą całkowicie złamaną przez życie, albo mocno stąpającą po ziemi mimo przeciwności losu. Tymczasem często przypominała mi ciepłe kluski, zupełnie jakby autorka nie mogła się zdecydować, czy dać jej siłę czy wpędzić w jeszcze większą depresję. W momentach, w których potrafiła się przeciwstawić i podjąć decyzje, naprawdę zaczynałam ją lubić. A chwilę później okazywało się, że było to tylko chwilowe i dalsza kreacja Eureki polegała na jej całkowitej bierności wobec życia. Lepiej wypadli pozostali bohaterowie, zwłaszcza Cat, która ma hopla na punkcie obcisłych ubrań i chłopaków, a także ekscentryczna Madame Blavatsky, przy której powiedzenie "pozory mylą" okazało się bardzo trafne. Męskie charaktery nie przekonały mnie do siebie jakoś szczególnie, ale Ander z biegiem kartek stawał się coraz bardziej wyrazisty, podobnie jak Brooks w samym epilogu.

Pomysł na fabułę jest bardzo ciekawy i wykorzystuje powszechnie znane legendy, łącząc je z całkowicie fantastycznymi elementami. Sam wątek łez od samego początku nie dawał mi spokoju i przez to od książki nie mogłam się oderwać, nie mając pojęcia, czego tak naprawdę się spodziewać. Chyba mam słabość do Lauren Kate, bo mimo wad książka przypadła mi do gustu i żałuję, że główna bohaterka nie okazała się mocniejszą postacią. Mam nadzieję, że Eureka wyklaruje się w drugim tomie cyklu i autorka w pełni wykorzysta potencjał płynący z takiego pomysłu.

Informacje o książce:

Autor: Lauren Kate

Tytuł: "Łza"

Tytuł oryginału: "Teardrop"

Cykl: Łza

Tom: 1

Wydawnictwo: Galeria Książki

Data wydania: listopad 2013

Liczba stron: 410