Muszę przyznać – nigdy nie pokochałam Wichrowych wzgórz i od dawna zastanawiałam się, czy dać tej powieści drugą szansę. Przebrnęłam przez nią w formie słuchowiska i choć doceniam jej gotycki klimat, toksyczna relacja głównych bohaterów i wszechobecny mrok zawsze były dla mnie trudne do przejścia. Stąd moje wahanie – czy jestem gotowa na ponowne zanurzenie się w tak gęstej atmosferze przygnębienia i beznadziei? Zamiast odpowiedzi, pojawił się jednak zwiastun nowej ekranizacji – i kompletnie mnie zaskoczył. Zapowiada historię, która wydaje się mocno odbiegać od tego, co zapamiętałam z książki. Być może twórcy pójdą w stronę bardziej współczesnego, a nawet romantycznego ujęcia, łagodząc mroczny ton oryginału. Sama premiera zaplanowana na Walentynki brzmi zresztą jak przewrotny żart losu – w końcu to opowieść o jednej z najbardziej wyniszczających miłości, jakie zna klasyka literatury. Podobny ton widać na plakacie filmowym. Zamiast gotyckiej historii o obsesji i destrukcji, dostajemy ob...
Szarość. Popiół. Beznadzieja. Świat bez słońca. Bez jutra. A wśród tego wszystkiego wielka miłość ojca do syna. To jedna z tych historii, których nigdy nie zapomnę.
WESOŁYCH ŚWIĄT!
OdpowiedzUsuńI wzajemnie, wzajemnie.
OdpowiedzUsuńMilych, radosnych, cieplych wymarzonych Swiat:)
dziękuję i wzajemnie :)
OdpowiedzUsuńDziękuję! :)
OdpowiedzUsuń