Przejdź do głównej zawartości

Recenzja: "Poza schematem. Sekrety ludzi sukcesu" Malcolm Gladwell



Autor: Malcolm Gladwell
Tytuł: "Poza schematem. Sekrety ludzi sukcesu"
Tytuł oryginału: "Outliers. The Story of Success"
Wydawnictwo: Znak
Data wydania: czerwiec 2012
Liczba stron: 240



"Talent jest przereklamowany. Jego brak jeszcze o niczym nie przesadza. Nawet słabeusz może zawalczyć o swoje." 

Ted Seabrooke

No tak. Ale jeżeli nie talent to co? Co jest wyznacznikiem sukcesu? Jaka jest recepta na zdobywanie szczytów, na wyrwanie się poza schemat? Na te pytania odpowiada Malcolm Gladwell w swojej książce "Poza schematem". Opowiada o ciężkiej pracy, o szczęściu, zbiegach okoliczności, o różnorodności otaczającego nas świata, o czynnikach, które na nas wpływają i kształtują nas jako ludzi. Czytelnik dowie się jak ważnym czasem jest 10 000 godzin, walka o swoje i wykorzystywanie szans, które daje nam każdy nowy dzień. 

Wszystko to okraszone jest bardzo ciekawymi historiami ludzi sukcesu oraz geniuszy żyjących "poza sceną", które w obrazowy sposób wspierają teorie wysuwane przez Gladwella.

Na mnie osobiście ogromne wrażenie wywarła analiza katastrof samolotowych oraz opis uprawy ryżu w Chinach (np. informacja o wielkości pola ryżowego) i przeniesienie tych tematów na grunt drogi do sukcesu.

Jest to najnowsza z pozycji Gladwella jaką czytałem i muszę przyznać, że autor dobrze wykorzystał dane mu 10 000 godzin. Historia wciąga czytelnika jak trąba powietrzna i mocno daje do myślenia. Młodzi ludzie powinni przeczytać ją, aby  świadomie wykorzystać swój czas, a starsi (rodzice, dziadkowie, nauczyciele, mentorzy), aby właściwie  pomagać swoim następcom.

Polecam. Rewelacja!


Zobacz również:

Komentarze

  1. Wszystko fajnie, Gladwell jest mistrzem snucia wciągających opowieści, tylko że zasada 10 tysięcy godzin ma sporo słabych punktów i jest pełna błędów poznawczych (złudzenie zrozumienia,iluzja korelacji czy efekt potwierdzenia) . Zapraszam do skonfrontowania swoich poglądów z moimi. Pozdrawiam
    http://ekonomiaprzetrwania.pl/mit-10-000-godzin-malcolma-gladwella/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Ebooki i ja

Przez bardzo długi czas trwałam w przekonaniu, że będę czytać wyłącznie papierowe książki. Później przekonałam się do audiobooków, słuchając ich podczas domowych porządków i w czasie długich, bezsennych nocy. A jakiś czas temu doszłam do wniosku, ze również ebooki są świetną sprawą. Najpierw w miarę wygodne czytanie zapewnił mi smartfon, a ostatnio komfort ten niebywale poprawił iPad. Nadal uważam, ze papierowe wydania są najlepsze. Lubię czuć w dłoni ciężar książki i ten zapach farby drukarskiej, gdy po raz pierwszy unosi się do góry okładkę. Jednak ebooki znacznie łatwiej czyta mi się w nocy. Mogę tez nosić przy sobie kilka książek naraz, co jest wielkim plusem podczas wyjazdów. I nie muszę się martwić, ze pozaginają się rogi. Moja wirtualna biblioteczka na razie zajmuje jedną półkę. Dziś dołączył do niej "Lód" Jacka Dukaja - prezent walentynkowy ;) Zawsze bałam się wielkości tej książki, teraz przynajmniej nie widzę, jaką jest "cegłą" :) W ...

Zrujnowany świat, a w nim wielka miłość ojca do syna - "Droga" Cormac McCarthy

Szarość. Popiół.  Beznadzieja. Świat bez słońca. Bez jutra.  A wśród tego wszystkiego wielka miłość ojca do syna.  To jedna z tych historii, których nigdy nie zapomnę.

Recenzja: „Drzewa” Aya Kōda – dlaczego to książka, którą czyta się sercem?

Czasami mam wrażenie, że świat wokół mnie przyspiesza z każdym dniem. Wszystko musi być „tu i teraz”, wszystko ma swoje deadline’y, powiadomienia, czerwone kropki na ekranie. A przecież w głębi serca tęsknimy za chwilą spokoju. Za ciszą, która nie onieśmiela, tylko koi. Właśnie dlatego sięgnęłam po Drzewa Ayi Kōdy. Bo wyczułam w nich obietnicę innego tempa - tego, w którym naprawdę da się oddychać. Są książki, które płyną powoli, jak rzeka w letnie popołudnie i w tym tkwi ich siła. Drzewa  nie opowiadają historii, która porywa i trzyma w napięciu. To opowieść, która otula ciszą, uczy oddychać i słuchać szeptu świata. Zamiast gonić za fabułą, zatrzymujemy się przy każdym słowie, jakbyśmy stawali w cieniu starego drzewa, które pamięta więcej niż my sami. W świecie pełnym hałasu i chaosu, w którym każda chwila musi być produktywna, Kōda przynosi coś, co jest dziś prawdziwym luksusem: przestrzeń na myśl. Jej eseje są jak spacer w lesie o poranku. Z rosą pod stopami, chłodnym powietrze...