Kobiety pośrodku wojennego piekła

To miało być tylko kilka dni. Szybka walka, a potem wielkie zwycięstwo. Dlatego wiele z nich 1 sierpnia 1944 roku, o godzinie 17.00, miało na sobie zwyczajne, letnie ubrania. Często z domu nie zabrały niczego. Kilka dni zamieniło się w 63 dni piekła. Wiele z nich poległo. Ale też wiele przeżyło. Dziś mogą opowiedzieć swoje historie. Nie pozwólmy, by świat o nich zapomniał.

"Tamte dziewczęta stały się chlubą naszej historii. Dowiodły niezwykłej mocy ducha, twardej woli obowiązku, nieustępliwego poczucia odpowiedzialności." - tak Aleksander Kamiński określił kobiety walczące w Powstaniu Warszawskim.

Ostatnio na rynku pojawiło się kilka książek właśnie o nich. Dzięki temu mamy szansę spojrzeć na wojenne piekło oczami kilkunastoletnich dziewcząt i dwudziestokilkuletnich kobiet. Młodych, jeszcze niedoświadczonych, ale wychowanych w duchu miłości do Ojczyzny. Odważnych i niezłomnych, gdy sytuacja stawała się coraz bardziej dramatyczna.

Niezależnie od tego jak oceniamy wybuch Powstania Warszawskiego, Powstańcom należy się wyjątkowy szacunek. Wartości, którymi się kierowali, dziś umierają. Nie bądźmy obojętni. Pamiętajmy.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Ebooki i ja

Przez bardzo długi czas trwałam w przekonaniu, że będę czytać wyłącznie papierowe książki. Później przekonałam się do audiobooków, słuchając ich podczas domowych porządków i w czasie długich, bezsennych nocy. A jakiś czas temu doszłam do wniosku, ze również ebooki są świetną sprawą. Najpierw w miarę wygodne czytanie zapewnił mi smartfon, a ostatnio komfort ten niebywale poprawił iPad. Nadal uważam, ze papierowe wydania są najlepsze. Lubię czuć w dłoni ciężar książki i ten zapach farby drukarskiej, gdy po raz pierwszy unosi się do góry okładkę. Jednak ebooki znacznie łatwiej czyta mi się w nocy. Mogę tez nosić przy sobie kilka książek naraz, co jest wielkim plusem podczas wyjazdów. I nie muszę się martwić, ze pozaginają się rogi. Moja wirtualna biblioteczka na razie zajmuje jedną półkę. Dziś dołączył do niej "Lód" Jacka Dukaja - prezent walentynkowy ;) Zawsze bałam się wielkości tej książki, teraz przynajmniej nie widzę, jaką jest "cegłą" :) W ...

Czytaj dalej»

Recenzja: „Drzewa” Aya Kōda – dlaczego to książka, którą czyta się sercem?

Czasami mam wrażenie, że świat wokół mnie przyspiesza z każdym dniem. Wszystko musi być „tu i teraz”, wszystko ma swoje deadline’y, powiadomienia, czerwone kropki na ekranie. A przecież w głębi serca tęsknimy za chwilą spokoju. Za ciszą, która nie onieśmiela, tylko koi. Właśnie dlatego sięgnęłam po Drzewa Ayi Kōdy. Bo wyczułam w nich obietnicę innego tempa - tego, w którym naprawdę da się oddychać. Są książki, które płyną powoli, jak rzeka w letnie popołudnie i w tym tkwi ich siła. Drzewa nie opowiadają historii, która porywa i trzyma w napięciu. To opowieść, która otula ciszą, uczy oddychać i słuchać szeptu świata. Zamiast gonić za fabułą, zatrzymujemy się przy każdym słowie, jakbyśmy stawali w cieniu starego drzewa, które pamięta więcej niż my sami. W świecie pełnym hałasu i chaosu, w którym każda chwila musi być produktywna, Kōda przynosi coś, co jest dziś prawdziwym luksusem: przestrzeń na myśl. Jej eseje są jak spacer w lesie o poranku. Z rosą pod stopami, chłodnym powietrze...

Czytaj dalej»

Zrujnowany świat, a w nim wielka miłość ojca do syna - "Droga" Cormac McCarthy

Szarość. Popiół. Beznadzieja. Świat bez słońca. Bez jutra. A wśród tego wszystkiego wielka miłość ojca do syna. To jedna z tych historii, których nigdy nie zapomnę.

Czytaj dalej»

Po prostu książki

Szukaj na tym blogu