Przejdź do głównej zawartości

52. książki i Wyzwanie 2012, czyli podsumowanie czwartego kwartału 2012 roku


2012 rok przeszedł już do przeszłości, więc pora rozliczyć się z czytelniczymi wyzwaniami. Ostatni kwartał to 14 przeczytanych książek. 52. książki zakończyłam sukcesem na początku października :) Do utworzenia stosu z Wyzwania 2012 zabrakło mi kolejnych 14 lektur, ale zobaczymy jak będzie w tym roku :) Łącznie 66 przeczytanych książek i tak uważam za niezły wynik.

W tym kwartale w pamięć zapadły mi:


Koniec roku był dla mnie szalony, dni uciekały i ciężko było mi się zabrać zarówno do czytania, jak i do pisania. Teraz czas nadrobić zaległości. 2013 rok zaczynam lekturą trzeciej części przygód Stephanie Plum, autorstwa Janet Evanovich.


A Wam życzę:


Komentarze

  1. Piękne życzenia, również wszystkiego dobrego w nowym roku!

    OdpowiedzUsuń
  2. Oby ten Nowy Rok był lepszy od poprzedniego :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Wszystkiego dobrego w Nowym Roku! Niech spełnią się Twoje plany i zamierzenia.
    Z Twojej listy nie znam niczego - do nadrobienia!

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo dziękuję za wszystkie życzenia :)

    OdpowiedzUsuń
  5. gratuluję podsumowania :)
    wielu sukcesów w 2013 roku życzę :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Miłość w Wiedźminie

„Pochyliła się nad nim, dotknęła go, poczuł na twarzy muśnięcie jej włosów pachnących bzem i agrestem i wiedział nagle, że nigdy nie zapomni tego zapachu, tego miękkiego dotyku, wiedział, że nigdy już nie będzie mógł ich porównać z innym zapachem i innym dotykiem.

Nie przyszła się dopasować. Nightshade — Autumn Woods

Są miejsca, które od początku mówią ci jedno: nie jesteś tu mile widziana. Nie muszą tego krzyczeć. Wystarczy odpowiedni ciężar kamiennych murów, odpowiednia temperatura powietrza, odpowiedni sposób, w jaki starsze nazwiska patrzą na nowe twarze. Sorrowsong University jest dokładnie takim miejscem. Szkockie Highlands, elitarna uczelnia, tradycja tak gruba, że dusi — i sekrety zakopane zbyt głęboko, żeby ktokolwiek miał ochotę po nie sięgać. Ophelia Winters przyjeżdża tam po prawdę. Nie po akceptację, nie po nowe życie, nie po to, żeby udowodnić, że pasuje do świata bogatszych i bardziej uprzywilejowanych. Ona wchodzi do tej zamkniętej przestrzeni po to, żeby rozgrzebać to, co inni bardzo chcieliby zostawić głęboko pod ziemią. I właśnie to czyni z Nightshade coś ostrzejszego niż kolejną dark academię z mgłą i starymi budynkami w tle. Ophelia niesie stratę, gniew i pytania, na które nikt nie zamierza jej odpowiedzieć. Sorrowsong jest piękne, ale zimne. Elitarne, ale duszne. A każdy, kto ...

To, czego nie wiedział o sobie. Brimstone — Callie Hart

W tradycji wielu kultur prawdziwe imię to nie tylko sposób na zwrócenie się do kogoś. To klucz. Ten, kto zna twoje prawdziwe imię, ma nad tobą władzę — może cię wezwać, może cię kontrolować, może dotknąć tej części ciebie, której nikomu nie pokazujesz. Egipcjanie ukrywali boskie imiona przed śmiertelnikami. W baśniach europejskich wypowiedzenie imienia demona na głos było równoznaczne z jego pokonaniem. W świecie Callie Hart Fae przekazują prawdziwe imię małżonkowi jako najwyższy akt zaufania. Wątek imienia Kingfishera jest jedną z najmocniejszych rzeczy, po jakie sięga   Brimstone . Jest też jedną z tych, które — moim zdaniem — nie zostały do końca dociśnięte. Pomysł jest piękny, ale wykonanie momentami gubi to, co powinno boleć najbardziej. Saeris przestawia się na nowe imię zbyt szybko, intymność chwili rozchodzi się po świecie, zanim zdążymy ją poczuć — i to jest żal, bo Hart miała w rękach coś bardzo rzadkiego. Ale   Brimstone   to nie tylko ten jeden wątek — i tu wł...