Przejdź do głównej zawartości

Recenzja: "Edukacja Kopciuszka" Gina L. Maxwell



Autor: Gina L. Maxwell
Tytuł: "Edukacja Kopciuszka"
Tytuł oryginału: "Seducing Cinderella"
Wydawnictwo: Amber
Data wydania: grudzień 2012
Liczba stron: 256

W porze jesienno - zimowej częściej sięgam po typowo kobiecą literaturę. Ta skłonność zaprowadziła mnie ostatnio w kierunku "Edukacji Kopciuszka". Wahałam się, bo czuję już przesyt literaturą erotyczną, a tu na okładce wprost "krzyczy" porównanie do "Pięćdziesięciu twarzy Greya". O dziwo, okazało się, że zupełnie bez powodu.

Lucie Miller jest świetną fizjoterapeutką, od lat podkochującą się w ortopedzie, który widzi w niej wyłącznie szarą myszkę. Pewnego dnia do drzwi jej gabinetu puka Reid Andrews, mistrz MMA, zmagający się z poważną kontuzją. I, jak się okazuje, najlepszy przyjaciel jej brata. Nieoczekiwane spotkanie po latach w obojgu budzi entuzjazm.

Reid w ciągu dwóch miesięcy musi wrócić do formy, żeby stoczyć swoją najważniejszą walkę. Proponuje więc Lucie układ - jeśli ona pomoże mu wyzdrowieć, on nauczy ją, jak uwieść jej wymarzonego ortopedę. Żadne z nich jednak nie przypuszcza, że gra, którą zaczynają, poprowadzi ich w zupełnie innym kierunku. I że przyjaźń może przerodzić się w miłość w najmniej spodziewanym momencie.

"Edukacja Kopciuszka" mile mnie zaskoczyła. Okazała się opowieścią pełną uroku i ciepła. Reid to typ "niegrzecznego chłopca", który ma w sobie wrażliwe serce i duszę artysty. Lucie to zakompleksiona młoda kobieta, która po nieudanym małżeństwie obiecała sobie, że nigdy nie da się porwać namiętności. Są zupełnie różni, żyją w dwóch różnych światach. Ale wiadomo, że najbardziej przyciągają się przeciwieństwa. Portret psychologiczny bohaterów jest całkiem nieźle nakreślony, choć bez dogłębnej analizy i rozwodzenia się nad mrokami przeszłości, co uważam za plus. Książka jest napisana lekko i z humorem. Choć momentami balansuje na granicy kiczu (w końcu to romans), potrafi też wzruszyć. 

Klasyfikowana jako literatura erotyczna, z erotyką ma niewiele wspólnego. Nie ma żadnych perwersji czy wulgaryzmów i to jest mocnym punktem tej książki. Mimo kilku namiętnych scen, "Edukacja Kopciuszka" czaruje przede wszystkim zmysłowością iskrzącą pomiędzy Lucie i Reidem i ich wzajemną fascynacją. 

To dobra książka na zimowy wieczór, gdy chce się odpocząć przy lżejszej lekturze. Historia miłości z pantofelkiem Kopciuszka w tle - w przenośni i... dosłownie. Po prostu przyjemny romans. 

Komentarze

  1. Książka mnie zaintrygowała, jednak zniechęciło mnie to, że zbyt często porównywana jest do powieści typowo erotycznych. Dobrze, że trafiłam na Twoją recenzję, bo wiem teraz czego właściwie mogę spodziewać się po "Edukacji Kopciuszka". Swoją drogą nie lubię bardzo tych wszystkich chwytów marketingowych (haseł na okładkach), które błyskawicznie szufladkują powieść.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest niestety nakręcanie sprzedaży. Choć uważam, że w tym przypadku porównanie do Greya jest naprawdę krzywdzące.
      Cała ta historia ma w sobie coś z bajki, a bohaterowie nareszcie nie są gnani mrocznymi demonami przeszłości, która spaprała im charaktery. Reid jest tak pełnym ciepła twardzielem, że nie da się go nie lubić :)

      Usuń
  2. Podoba mi się. Okładka mnie dawno uwiodła, czekam na książkę, bo to mój zamówiony prezent urodzinowy :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Póki co daruję sobie lekturę. Wolę z goła inną tematykę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Od czasu do czasu lubię takie lekkie i przyjemne lekturki :)

    OdpowiedzUsuń
  5. No i kolejna książka wpada do koszyka...

    OdpowiedzUsuń
  6. ksiazka bardzo mila i przyjemna, mnie ostro wciagnela... Chyba kazda kobieta chcialaby miec takiego swojego Reida :) moze wyglad aurat nie w moim stylu ale cala reszta hmmm :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Książka jest jak dotąd jedną z najlepszych jakie przeczytałam. Dużo lepsza jest okładka orginalna. Porównanie do Grey'a to bardzo zły pomysł moim zdaniem. Ona jest dużo lepsza od tej niby erotyki E.L. James.

    OdpowiedzUsuń
  8. hej :) wpadłam jakiś czas temu na Twojego bloga i bardzo mi się spodobał :) Przeczytałam dzięki Tobie już kilka książek, m.in. Greya i Crossa. Obie bardzo lubię i cieszę się, że w przypadku Crossfire to jeszcze nie koniec ;) Recenzja Kopciuszka brzmi interesująco. Jest to po prosto pojedyncza książką czy będą kolejne tomy? Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że Ci się tu podoba i zapraszam do częstych odwiedzin :)
      "Edukacja Kopciuszka" jest zamkniętą historią, choć jednocześnie pierwszym tomem serii Walka o Miłość. Tyle, że w tym przypadku każdy tom ma mieć innych bohaterów. W połowie sierpnia wychodzi druga część - "Reguły Uległości".
      Pozdrawiam :)

      Usuń
  9. Hej. Rowniez czekam na dostawe ksiazki. Mam tylko nadzieje, ze sie w mezu nie odkocham heh. Izabest.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Recenzja: "Ostra gra" Olivia Cunning

Autor: Olivia Cunning Tytuł: "Ostra gra" Tytuł oryginału: "Rock Hard" Cykl: Sinners on Tour Tom: 2 Wydawnictwo: Amber Data wydania: luty 2013 Liczba stron: 368 Na tle innych tego typu książek, Olivia Cunning ze swoim rockowym pomysłem wypada dość interesująco. Dlatego po całkiem miłym doświadczeniu z "Za sceną", sięgnęłam po drugi tom serii o Sinnersach. Tym razem fabuła skupia się na postaci wokalisty zespołu, Seda Lionhearta. Korzystający z uroków życia mężczyzna, w głębi serca wciąż tęskni za swoją dawną miłością, Jessicą - piękną studentką prawa. Kiedy Sed i Jess nieoczekiwanie spotykają się w trakcie wieczoru kawalerskiego gitarzysty Sinnersów, Briana, uczucia między nimi wybuchają na nowo. Początkowa nienawiść przeplata się z namiętnością i szaleńczym pożądaniem.  Jednak ich spotkanie prowokuje poważną bójkę członków zespołu z ochroniarzami w pewnym klubie. Skutkiem są poważne problemy zdrowotne jednego z Sinne...

Najodważniejsza rzecz, jaką zrobiła. Lies of My Monster — Rina Kent

Uwaga: tekst zawiera kluczowe punkty zwrotne z fabuły drugiego tomu. Pierwszy tom trylogii przyzwyczaił nas do Sashy, która potrafi przetrwać w każdych, nawet najbardziej nieludzkich warunkach. Ucieczka po brutalnej śmierci najbliższych, całkowite wymazanie dotychczasowej tożsamości, wejście w głąb potwornego, mafijnego świata, który z założenia powinien ją przeżuć i wypluć. Sasha walczy, adaptuje się, zaciska zęby i zostaje. Przechodzi przez to piekło całkowicie samotnie – bo samotność to jedyny stan, jaki zna i jaki uważa za bezpieczny. Stała się kobietą, która nie potrzebuje nikogo i która wydaje się absolutnie niemożliwa do złamania. I właśnie ta sama Sasha w   Lies of My Monster   decyduje się na czyn, jakiego przez całe swoje dotychczasowe życie nie zrobiła nigdy. Ona prosi. Nie robi tego o pomoc w walce, nie o ratunek z opresji, nie o żadną inną rzecz, którą można zmierzyć czy wycenić. Prosi o to, by to ona została wybrana.  Te trzy proste słowa wymagają od niej od...

Miłość w Wiedźminie

„Pochyliła się nad nim, dotknęła go, poczuł na twarzy muśnięcie jej włosów pachnących bzem i agrestem i wiedział nagle, że nigdy nie zapomni tego zapachu, tego miękkiego dotyku, wiedział, że nigdy już nie będzie mógł ich porównać z innym zapachem i innym dotykiem.